Het onteigende lichaam!

Onteigening :

Houdt in dat eigendom, meestal onroerend goed verplicht wordt verkocht aan de overheid. Dit gebeurd met enige regelmaat als er een nieuwe parkeergarage, rotonde of spoorlijn moet worden aangelegd. Als je geluk hebt betalen ze er voor met een fikse vergoeding. Maar daar wil ik het dit keer niet over hebben. 

Onteigening!

Onteigening!

Als je een lichamelijke handicap hebt en hierdoor afhankelijk bent van lichamelijke zorg is er ook een vorm van onteigening. Je lijf is niet meer van jou, maar van degene die je hulp geeft. Gelukkig vaak met grote zorg van de helpende. Toch heb ik gemerkt dat dit thema moeilijk bespreekbaar is. Zeker als je van jongs af aan hier mee te maken hebt. Ikzelf heb deze ervaring wel opgedaan. Tot mijn 17e was ik zo breekbaar dat ik altijd op de po geholpen moest worden.

foto roestvrijstalen po

 

Op dat moment gaf ik mijn lijf weg aan de ander. In mijn hoofd vluchtte ik weg van mijn lijf en beleefde allerlei heldhaftige avonturen. Als het po gebeuren er weer op zat keerde ik weer terug in mijn lijf. Bij de fysiotherapie werd de arm behandeld die ik net gebroken was geweest. Je lichaam was eigendom van de zuster, de dokter en de fysiotherapeut. Er was geen sprake van zelfstandig beslissen en hierdoor ook geen zelfstandigheid of eigen regie.

Je geest

Bij de maatschappelijk werkster die achter een bureau zat moest ik praten over acceptatie, gevoelens en mijn toekomst. Ik moest mijn verdriet en kwaadheid meer tonen! Nou, geloof mij, dat mens achter het bureau gaf bij mij niet echt het gevoel van nabijheid. Eigenlijk wilde ik gewoon een arm om me heen. Niet iemand die me niet aan keek en alleen bezig was met mijn woorden letterlijk naschrijven.

Bij de orthopedagoog mocht ik tekenen wat bij mij gelukkig wel goed werkte. Bij de muziektherapeut kreeg ik drum les om mijn agressie te uiten. Met mijn breekbare botten ook geen goed idee, want waar bij andere het drumstokje door het midden brak, brak ik mijn arm.

Tweedeling

Hier begint de tweedeling. Je verdeeld jezelf in twee componenten: lichaam en geest.

Het aangedane lichaamsdeel wordt behandeld. Je geest wordt weer door een andere behandelaar aangepakt. Tegenwoordig is het gelukkig vaak zo dat je zelf bij de teambespreking mag zijn waar lichaam en geest weer bij elkaar gebracht wordt. Vooral belangrijk voor als je na zo’n revalidatie periode weer terug komt in de “gewone” samenleving.

Eigen Regie

Tegenwoordig hebben we het vaak over Eigen Regie, zeker het PGB heeft dit voor vele mogelijk gemaakt! Jij betaald de zorgverlener en je bent weer de baas over je eigen lijf. Je geeft zelf de aanwijzingen over hoe en wat er moet gebeuren. Als werkgever doe je dat natuurlijk op een wijze die ook voor de PGB medewerker plezierig is.

foto Mark Rutte en jan troost

Moeten de leden van dit Kabinet het eerst mee maken om het bovenstaande te begrijpen?                   

Ik hoop het niet!

2 gedachten over “Het onteigende lichaam!

  1. Mooi stuk Jan,Ik denk helaas dat het vaak klopt zoals je schrijft.
    Zorgende nemen jouw lijf over, zonder ook maar even te vragen over hoe en wat.
    Ik probeer in mijn zorg voor ouderen miijn collega`s af en toe daarmee te confronteren.
    Bv met een opmerking en hoe zou je het zelf vinden als je zo behandeld wordt???
    Als je het goed vind zou ik het stuk willen aanleveren voor de Nieuwsbrief van Vecht en IJssel, waar ik werk.
    laat het me maar weten!
    groet,
    Trudie.

    1. Truide, ik denk niet dat het nodig is om de individuele zorgverleners hier op aan te spreken. Ik heb ze wel gezien die daar over inzaten maar gewoon geen tijd meer kregen. Jan legt nou wel heel knap het verband met het Eu-verdrag dat beoogt de mensen zelfbeschikking te garanderen. En in zijn situatie was er natuurlijk geen sprake van zelfbeschikking, de behandelaar of verzorgende beschikt over je.

Laat hier je reactie achter:

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.